Home Δράση Συνεντεύξεις Άρθρο στην εφημερίδα «Το Παρόν», 5 Δεκεμβρίου 2010

Άρθρο στην εφημερίδα «Το Παρόν», 5 Δεκεμβρίου 2010 PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 10 Δεκέμβριος 2010 10:32

 

Κοινή Αγροτική Πολιτική μετά το 2013

Η συζήτηση που έχει ανοίξει για το μέλλον της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2013 είναι κρίσιμη για την επιβίωση της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας και ως εκ τούτου μείζονος σημασίας  για τη διατήρηση του κοινωνικού και παραγωγικού ιστού στην Περιφέρεια.
Μέχρι στιγμής η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει ανοίξει όλα τα «χαρτιά» της για τις ακριβείς προθέσεις της σε σχέση με τις αλλαγές που επίκεινται.

Διότι, μπορεί η «γαρνιτούρα» που αφορά στην ενίσχυση των φιλοπεριβαλλοντικών δράσεων ή των μικρών εκμεταλλεύσεων ή των ορεινών και παραμεθόριων περιοχών, που έχουν ανακοινωθεί ως βασικές κατευθύνεις των δρομολογούμενων αλλαγών, να είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, όμως το «κυρίως γεύμα» είναι θολό, αόριστο και αρκετά επισφαλές για όλο τον αγροτικό τομέα της Ε.Ε., κυρίως όμως για τη χώρα μας.
Τα βασικά ερωτηματικά που παραμένουν αναπάντητα και που αποτελούν τα κρίσιμα σημεία της νέας ΚΑΠ στα οποία θα δοθεί η «μάχη», είναι:

  1. Κατά πόσο το συνολικό «πακέτο» των ενισχύσεων για τον αγροτικό τομέα της Ε.Ε. θα διαφοροποιηθεί σε σχέση με την ισχύουσα Κοινή Αγροτική Πολιτική. Η οικονομική κρίση που μαστίζει πολλές χώρες-μέλη και, κυρίως, η αρνητική στάση των Χωρών του ευρωπαϊκού βορρά στα μεγάλα «πακέτα» που μέχρι τώρα η Ε.Ε. διαθέτει για τον αγροτικό Τομέα, κάθε άλλο παρά θετικές εξελίξεις προμηνύουν σε αυτό ο πεδίο.
  2. Πώς θα γίνει ο καταμερισμός του νέου πακέτου, δεδομένου ότι πλέον νέες χώρες με διευρυμένο αγροτικό τομέα (Βουλγαρία, Ρουμανία κ.λ.π.) έχουν εισέλθει στην Ε.Ε. και διεκδικούν μερίδιο από το συνολικό προϋπολογισμό της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
  3. Πώς θα γίνει η κατανομή των πιστώσεων μεταξύ του Α΄ Πυλώνα (άμεσες ενισχύσεις) και του Β΄ Πυλώνα (Αγροτική Ανάπτυξη, Υποδομές) της ΚΑΠ και σε ποιο βαθμό θα επιβεβαιωθούν αυτοί που πιέζουν για επανεθνικοποίηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτική και αύξηση του Β΄ Πυλώνα σε βάρος του Α΄.
  4. Ποιο «μοντέλο» θα επιλεγεί για την καταβολή των ενισχύσεων στους αγρότες.
  5. Αν, δηλαδή, επιλεγεί το «ιστορικό μοντέλο», το οποίο είναι πιο εύκολο στην εφαρμογή του, όμως εμπεριέχει την αδικία της ενίσχυσης και αγροτών που έχουν σταματήσει να παράγουν, ή αν επιλεγεί το «περιφερειακό μοντέλο», το οποίο ενισχύει τους πραγματικούς αγρότες - και με μικρή διαφοροποίηση τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, το οποίο, όμως, εμπεριέχει δυσκολία στην εφαρμογή του ή αν τελικώς καταλήξουν σε κάποιο μεικτό μοντέλο.

Για όλα τα παραπάνω ζητήματα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης  της χώρας μας θα έπρεπε, ήδη, να έχει θέσει στόχους, να έχει αναπτύξει στρατηγικές και να έχει συνάψει «συμμαχίες» για την επίτευξη της πιο επωφελούς για τους έλληνες αγρότες επιλογής.
Όμως η κάθε διαπραγμάτευση από ελληνικής πλευράς προσκρούει σε σοβαρά αρνητικά δεδομένα , τα οποία θα πρέπει ανάλογα να σταθμιστούν και στο μέτρο του δυνατού να ξεπεραστούν.
Πρώτον, στο γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου δεν κατόρθωσε να διασφαλίσει για τη χώρα μας ένα ισχυρό «χαρτοφυλάκειο» στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η αλιεία, την οποία η κα Δαμανάκη εκπροσωπεί, σαφώς υπολείπεται σε πολιτική βαρύτητα έναντι της Γεωργίας, «χαρτοφυλάκειο» που σήμερα κατέχει η Ρουμανία, μία χώρα που διεκδικεί ξεκάθαρα μεγαλύτερο μερίδιο ενισχύσεων για τους αγρότες της από το συνολικό πακέτο και σε βάρος των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε.
Δεύτερον, το γεγονός ότι οι απορροφήσεις από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» κινούνται στα επίπεδα του 25%, που θεωρούνται πολύ χαμηλά δεδομένου ότι το Πρόγραμμα ολοκληρώνεται το 2013.
Πώς, λοιπόν, θα διεκδικήσουμε αυξημένους πόρους για την αγροτική μας ανάπτυξη από τη νέα ΚΑΠ, όταν δείχνουμε να δυσκολευόμαστε στην απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων της ΚΑΠ που βρίσκεται σε εξέλιξη;
Τρίτον, από το Κολλέγιο των Επιτρόπων, χωρίς καμία αντίδραση από την ελληνική πλευρά, πέρασε Απόφαση για ενεργοποίηση του άρθρου 136 της Συνθήκης της Λισαβόνας, σύμφωνα με το οποίο για τις Χώρες που το έλλειμμά τους ξεπερνά το 3% και το Δημόσιο χρέος τους βρίσκεται πάνω από το 60% του ΑΕΠ,  «μπλοκάρονται» οι κοινοτικές επιδοτήσεις, μεγάλο μέρος των οποίων αφορά τις επιδοτήσεις του αγροτικού τομέα.
Τέταρτον, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης σε συζητήσεις που γίνονται, είτε σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, είτε σε επίπεδο Υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε. δε κάνει χρήση των πολύ θετικών αποτελεσμάτων που πέτυχε η χώρα μας με τον Έλεγχο Υγείας της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στο Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας στις 20-11-2008, που αποτελούσε τη μεγαλύτερη αναθεώρηση πριν το 2013.
Προκειμένου να μην οδηγηθούν οι διαπραγματεύσεις για τη νέα ΚΑΠ σε μεγάλες απώλειες για τους έλληνες αγρότες,  είναι απαραίτητο η ελληνική κυβέρνηση να αντιμετωπίζει, επιτέλους, τα θέματα της γεωργίας, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο κυρίως στο εξωτερικό, ως μείζονα θέματα επιβίωσης της ελληνικής Περιφέρειας, κάτι το οποίο μέχρι στιγμής δε συμβαίνει. Επιβεβλημένο είναι, επίσης, να μπει «φρένο»  στις κατά καιρούς άκαιρες και απαράδεκτες δηλώσεις του κ. Παπανδρέου εναντίον των αγροτικών επιδοτήσεων.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 08 Ιανουάριος 2013 13:36
 
November 2017
M T W T F S S
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3